Multitaskerებმა რა ვქნათ

თქვენც თუ ჩემსავით კითხულობთ ხოლმე დებილურ სტატიებს თვითმენეჯმენტზე მიხვდებოდით, რომ რვაფეხებს არ გვწყალობენ. აქაოდა მიხედეთ და ერთ რამეს მიაწექით, ფოკუსირდით, გაუმჯობესდით და მეტს მიაღწიეთო.

არადა, ვარსებობთ ადამიანები, რომლებიც ერთდროულად რამდენიმე რამეს და ზოგადად მსოფლიოში ყველაფერს ვაკეთებთ, რომლებსაც გვწყინდება ერთი და იმავე აქტივობით დაკავება, ვერ ვახდენთ კონცენტრირებას და ერთ საქმეზე მუშაობისას სხვა საქმეზე გვეფიქრება, რადგან კიდევ ძალიან ბევრი საინტერესო და ძალიან მაგარი რამე არსებობს და თან სავალდებულო საქმეები მომენტალურად კარგავენ “მუღამს”.

თავს დავდებ ყველას გამოგიცდიათ – ერთი დიდი საქმე რომ გაბარიათ, გამოცდა იქნება, რამე ფეიფერის დაწერა, სამსახურის ინტერვიუ, შეხვედრა თუ რამე მსგავსი, და თან მოსამზადებლად საკმარისზე მეტი დრო გაქვთ. თან ეს რაღაც ერთი დიდი საქმე იმდენად საპასუხისმგებლო და მნიშვნელოვანია, რომ ვერც გარეთ გადიხართ და არც ცხოვრებისეული სიამენი გერგებათ, გონება იმ რაღაცას უტრიალებს და საბრალოდ ოხრავთ და წუწუნებთ. როგორც წესი სცენარი ასეთია ხოლმე: მაინც ბოლო წუთამდე სისულელეებით ვავსებთ დროს და ბოლო რამდენიმე დღესა და ღამეს ვასწორებთ. შედეგი საშუალოა, დრო – გაფლანგული და უსაშველოდ გაწელილი.

ან, სცენარი N 2. სამსახური გაქვთ, ან რაღაც 1 ხდება მთელი დღის განმავლობაში, ისეთი, საშუალო დონის. მთელი დღე ისე ივსება ამ მოვლენით, რომ სხვას ვეღარაფერს ახერხებთ. არადა რომ ფიქრობთ არც თუ ისეთი დაკავებულ-დაღლილები უნდა იყოთ. მაგრამ დრო რაღაცნაირად გადის.

მოკლედ, სიტყვა რომ არ გამიგრძელდეს, საქმე რაშია:

რაც უფრო მეტ რამეს აკეთებთ, დროის აღქმაც იცვლება, დღე ხანგრძლივდება და ყველაფრისთვის გყოფნით 🙂

ან სხვანაირად, რამდენიმე საქმეს თუ არ აკეთებთ, ვერც ერთზე ვერ მუშაობთ ხარისხიანად.

warning: პრიორიტეტების დალაგებაში არ აგერიოთ, ასე თუ ისე მაინც უნდა იცოდეთ ყველაზე მნიშვნელოვანი რა არის დღის განმავლობაში, რომ ენერგია რაღაც შტერობებზე არ დაგეხარჯოთ.

უბრალოდ იმ ერთ პრიორიტეტულ რამეს სხვა საქმეები მიუმატეთ. იმ ერთსაც უკეთესად გაართმევთ თავს, სხვა საქმეებსაც და ბოლოს კმაყოფილებს და ბედნიერებს დაგეძინებათ.

ჰო, ვიცი, ცუდია ერთი მიზანი და ერთი მიმართულება რომ არ მაქვს, მაგრამ დიდი ხნის წინ გადავწყვიტე თავთან ბრძოლის მაგივრად მაქსიმალურად კომფორტულად მოვერგო საკუთარ თავს.

ჩემი აქტივობების წრე ასე გამოიყურება:

საქმეები: სწავლა – სტარტაფი – ონლაინ ბიზნესი – სამსახური.

დროის ფაქტორი:

უნივერსიტეტი – კვირაში 15 საათი; (ამჟამად 40+, ფეიფერებს ვწერ, თან რამდენიმეს ერთად რომ არ მომწყინდეს)

ონლაინ ფრილანსერობისთვის / ბიზნესის აწყობისთვის – კვირაში 15 საათი;

სტარტაფისთვის ცოტა ნაკლები, ზემოთხსენებული მიზეზების და საქმეების გამო – 10 საათი;

ახლა ახალ სამსახურს ვეძებ, დღეში 1-2 საათით (მერე კვირაში 20 საათს ვიმუშავებ).

დასვენება/კეთილდღეობა: მუსიკა-ვარჯიში-გარეთ გასვლა-სოციალიზაცია – ფილმები და ეშმაკის მანქანები

მუსიკა-ხელოვნებისთვის კვირა დღე არსებობს;

ვარჯიში, ფიტნესი, იოგა, სირბილი –  ყოველ დღე, გონებას წმენდს და ფიზიკურად გვაკაჟებს;

გარეთ გასვლაში რას გულისხმობო იკითხავთ. იმას, რომ სახლში და ხალათში გატარებული დღეები მეზიზღება. გარეთ გასვლა სულაც რამდენიმე წუთით ყველაფერს ცვლის, სხვა ენერგიით და აზრებით გვავსებს. დაკვირვებიხართ რა მაგარი იდეები მოგდით მეტროში ან მოგზაურობისას? ან ერთი სული არ გაქვთ ხოლმე სახლში როდის მიხვალთ რომ “აქეთ გორასა წიხლსა ვკრავ?”.

ჰოდა, სულ ვამბობ ხოლმე, რომ ბლოგპოსტებს ჩემთვის ვწერ.

მე მჭირდებოდა ახლა თავისთვის შეხსენება, რომ არაუშავრს თუ 20 წუთში მწყინდება. არაუშავრს, თუ ხალხს ვერ ვუხსნი რატომ მაინტერესებს ა და ჭ, რომ ერთი რამის კეთებისას ასი იდეა მომდის და მერე იმ ას რამეზე ვეძებ ინფორმაციას და ასივეს ვიწყებ. თუ სიტყვა “კომპლექსური” შეიძლება ადამიანს აღწერდეს, მაშინ მე ვარ კომპლექსური. კომპლექსური რვაფეხა.

მერე რა, we are awesome 🙂

მთავარია ძალა მოვიკრიბოთ, საკუთარ თავებს მოვუსმინოთ, სისტემა შევიმუშავოთ და მივყვეთ.

Advertisements

As I began to love myself

აწ ამ წუთიდან ვაპირებ ახალ ეტაპზე გადავიდე, რომელსაც ეწონდება “არ მაინტერესებს, საერთოდ აღარ მაინტერესებს ვინ რას აკეთებს, ვინ როგორ ცხოვრობს,  ვინ რა როგორ მიიღო/რას მიაღწია და რა საშუალებებით, ვისთან იყო, რა ურთიერთობა აქვთ…” და მისთანნი.

მოკლედ, სამყაროს აღქმის ახალ ეტაპზე გადავდივარ, რომელსაც ქვია “მე”

კი, თეორიულად ყველამ ყველაფერი ვიცით, და მაინც, ყოველ დღეს სხვისი თავგადასავლებისა და ნიუსების გაცნობით ვიწყებთ, სხვისი დაწერილი მუსიკის მოსმენით, სხვისი სურათების დათვალიერებით, სხვასთან საუბრით და სხვისი აზრის მოსმენით.

თქვენი არ ვიცი და, მე ამას ბოლოს ვუღებ. Continue reading “As I began to love myself”

8 ხრიკი პროდუქტიულობის გასაზრდელად

tips (6)ახლა თავის მოსაფხანად არ მცალია.

ამიტომაც შემოვირბინე ბლოგზე დროის გასაწელად და სუპერ მოსაბეზრებელი საქმის გადასავადებლად.

მოსაყოლი კი, იცოცხლეთ, ბევრი მაქვს დაგროვილი.

დღეს პროდუქტიულობის გამზრდელი ხერხების შესახებ მოგიყვებით, მე რომ ვიყენებ. საკუთარ თავსაც გავახსენებ, როგორ უნდა ავიწიო და იქნებ მოვუღო იმ ბოლო, გრძელ და სულელურ “თასქს”, მე რომ მიდევს ცხვირწინ.

1. დილა

ყველაფერი დილით იწყება. აი, როგორი უნდა იყოს დილა (“რომ გლეხისათვის ყოველი სამუშაო და უქმე დღე ნამდვილ დღესასწაულად გადაიქცეს :)” )

ა. ღამესვე ჩამოწერეთ რისი გაკეთება გინდათ;

ბ. გონების თვალით წარმოიდგინეთ რის შემდეგ რას გააკეთებთ. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.

გ. ძილის წინ ფურცლიდან იკითხეთ, კომპიუტერი/სხვა მოწყობილობა არ დაგაძინებთ;

დ. რაც შეიძლება გვიან აიღეთ ხელში ტელეფონი, დილას ეკრანიან ტექნიკას მოერიდეთ.

ე. ჯობია რადიოს უსმინოთ, ვიდრე ტელევიზორი ჩართოთ.

ვ. მაღვიძარა არ “დაასნუზოთ”!

ზ. უსიამოვნო რამეებზე არ იფიქროთ.

თ. ივარჯიშეთ! თუნდაც ცოტა ხნით!

აი, პოსტი 1

პოსტი 2

ვარჯიში არამარტო “ტანის დასაყენებლადაა” კარგი. ეს უდიდესი სტიმულია გონებისათვის, შეინარჩუნოთ თვითდისციპლინა. თუ მაგრად ივარჯიშებთ, მაშინ ნებისმიერი გონებრივი სამუშაო გამოგივათ. არ ჩააგდოთ არცერთი დღე! ეს საკუთარ თავთან, მესა და გონებასთან ურთიერთობის კულტურაა.

ი. უპირველესად, თავიდან მოიშორეთ ყველაზე რთული საქმეები. რაც ყველაზე მეტად არ გინდათ, ის გააკეთეთ. გახსოვდეთ – დაღლა და წვალება მეორე წუთს არ გემახსოვრებათ. მერე რა, ცოტათი დაიტანჯებით, სამაგიეროდ, მოგვიანებით, საკუთარ თავს მადლობას შესწირავთ 🙂

2. დრო დაუთმეთ საკუთარ თავთან ურთიერთობას.

პირადი სივრცის არსებობა აუცილებელია. ურთიერთობა გაქვთ საკუთარ თავთან? შიფრავთ იმ აზრებსა და იდეებს, რაც მოგდით? რაღაც მიმართულებას აძლევთ თქვენს ფიქრებს და ენერგიას? ამ კითხვებზე პასუხი დადებითი უნდა იყოს, თუ არადა, მაშინ როგორ მუშაობთ საკუთარ თავზე?

თუ არ მუშაობთ, მაშინ როგორ უმჯობესდებით?

და თუ არ უმჯობესდებით, აბა რას აკეთებთ? O_O

წარმოსახვა და აზრები პოტენციური ფიზიკური სამყაროს სურათია. იდეები მოგდით, თქვენ მათი მატერიალიზება და რეალობაში იმპლემენტაცია გევალებათ.  ჩამოწერეთ რისი გაკეთება გინდათ, ჩაწერეთ პერსონალური ვიდეოები, ა.შ.

3. ითამაშეთ თამაში – 30 დოლარი

აი, ეს თამაში. ცოპყრაითი ჩემგან 🙂

4. გადაწყვიტეთ რა შედეგების “დადება” გინდათ და ამისთვის დედლაინები დანიშნეთ

იქნება ეს სერთიფიკატები, გაფორმებული ხელშეკრულება, არ ვიცი, რაღაც ხელშესახები შედეგი, რომლის მიღწევაც გინდათ.

თქვენი საქმიანობა არ  ითვლება, სანამ მას მაგიდაზე არ იხილავთ.

5. თვითგანათლება

მე დავაარსე “უნივერსიტეტი”, რომლის სტუდენტობა სიკვდილამდე მიწერია. მინდა ვფლობდე 5 ენას, ან კარგად ვერკვეოდე… რავიცი, მათემატიკაში, მაინტერესებს ნეიროლოგია ან მინდა ერთ დღეს ხატია ბუნიათიშვილივით ვუკრავდე? ჰოდა, ამისათვის უნდა ვსწავლობდე. აუცილებელი ხომ არაა რომელიმე აუდიტორიაში ვიჯდე და კოლოქვიუმების წინა ღამეს თვალებს ვითხრიდე?! თითქმის ყველაფერს ინტერნეტით ან თქვენითაც ისწავლით.

აი, ჩემი უნივერსიტეტის ფაკულტეტების ჩამონათვალი. იმას ვაკეთებ და იმ ვიდეოლექციებს ვუყურებ, რომლის ხასიათზეც ვარ ხოლმე.

1. Linguistics (English, German, Norwegian, French, Russian, Japanese)

2. Business administration (Entrepreneurship, Practical leadership, Finances and Economics, Management, PR, Math)

3. Arts (A. Music, Composing, Singing, Piano, Music theory, Music production*

B. Fine art & design (Drawing, Sketching)

C. Storytelling and writing

4. Social sciences (Sustainable development, History, Peace studies)

ა.შ. ა.შ. ა.შ. ა.შ. ა.შ.

6. დაიწყეთ

რაც და როგორც არ უნდა გეზარებოდეთ, სასიხარულო ამბავი მაქვს თქვენთვის!

არსებობს ასეთი ფენომენი “ZEIGARNIK EFFECT”, რაც იმას ნიშნავს, რომ გონების მოთხოვნილებაა დაამთავროს დაწყებული საქმე. არ გქონიათ შემთხვევა, რომ რამის კეთებას ვერ ამთავრებთ, გინდათ ბოლომდე მიყვანოთ საქმე, რაც არ უნდა დებილობა იყოს?… ეგაა ჩვენი მეგობარი “ZEIGARNIK”. ასე, რომ, თქვენ მხოლოდ დაწყება გევალებათ. 1, 2, 3….

7. პროგრესის მონიშვნა

ჩაინიშნეთ რომელი საათიდან რომელ საათამდე რა გააკეთეთ, აღნიშნეთ პროგრესი. პატარა დედლაინებიც ჩაასკუპეთ და ყოველი ჩანაწერი პატარა (ან დიდ) სიხარულს მოგანიჭებთ.

8. ერთ რამეზე იმუშავეთ

Multitasking არ ამართლებს…

აი, კიდევ პატარა დახმარებები ჩემი მეგობარი “ENTREPRENEUR” ისგან. (ფეისბუქზეც დაალაიქეთ)

სულ “ZEIGARNIK EFFECT” ის ბრალია ამხელა პოსტი რომ გამომივიდა. აბა, დროებით!

Continue reading “8 ხრიკი პროდუქტიულობის გასაზრდელად”

ID – part 2

რას ნიშნავს ID?

ესაა ის იდეალი, საკუთარი თავის იდეალი, რომელიც შეგვიძლია ვიყოთ. (ჯერ ეს წაიკითხეთ)

მე რომ ამ წამს ჩემი იდეალი ვიყო…

მოვაწესრიგებდი ძილ-ღვიძილის რეჟიმს;

ყოველ დღე ვივარჯიშებდი;

ყველაფერს გავაკეთებდი რისი გაუმჯობესებაც მჭირდება (ჩამოთვლას არ დავიწყებ);

მექნებოდა სრული კონტროლი საკუთარ ნებასა და ქმედებებზე.  ეს ნიშნავს გქონდეს უსაზღვრო ნებისყოფა და გავლენა საკუთარ სხეულზე.

ვიქნებოდი ყველაზე თავდაჯერებული;

საუკეთესო მეგობარი;

ოჯახის წევრი – და, შვილი, შვილიშვილი, ა.შ.

სრულყოფილად მეცოდინებოდა ის ენები, მე რომ მიყვარს;

მუდამ გაწონასწორებული და მოწესრიგებული ადამიანი ვიქნებოდი;

კიდევ – ნიჭიერი მწერალი;

მუსიკოსი;

მექნებოდა ძალიან მაგარი ბიზნესი;

იდეალური სტუდენტი ვიქნებოდი;

და ჭკვიანი პოლიტიკოსი / მეცნიერი.

მექნებოდა საუკეესო “ლუქები”;

მოკლედ, ყველაფერში ყველაზე მაგარი ვიქნებოდი.

მეც, ჩამოთვლილთაგან ბევრ რამეს ვასრულებ / ვისწრაფვი

ვცდილობ ვიყო საკუთარი თავის იდეალი – ყველაზე სრულყოფილი გოგო მსოფლიოში.

იყო შენი იდეალი – ამ წამს საუკეთესო რამეა და ყველაზე მაგარი სამოტივაციო ფრაზაცაა. რატომაც არა?! ეს ხომ იმ ყველაფრის, ყველაფრის გარანტიაა რისკენაც ვისწრაფვით?

გასაუბრება

bad-interviewარ მახსოვს რაიმე პროექტის აპლიკაცია კეთილითა ნებითა ჩემითა “გამემაზოს” და ძააალიან, ძაააალიან ბევრ ინტერვიუზეც გავსულვარ. (ჩემდა საამაყოდ, თითქმის არასდროს ჩამიგდია ეს საფეხური, ალბათ სულ 4-5ჯერ (პროცენტულად ეს ალბათ 2%ია ))) მაგრამ, არც ჩაგდებულ პროექტებს გავუშვებთ ყურადღების მიღმა და გულწრფელად გეტყვით რა შეცომები დავუშვი, რა გავაკეთე სწორად და რას გირჩევთ. დარწმუნებული ვარ მილიონი რჩევა გექნებათ მოსმენილი, მაგრამ კიდევ რამდენიმეც მიამატეთ, რამეთუ თითოეული საკუთარ ტყავზე მაქვს გამოცდილი.

  1. არ ჩაიცვათ შავები. პირველი შთაბეჭდილება გარეგნობაა. გადაიფინეთ სახეზე პეპის სულშიჩამწვდომი ღიმილი და შეეგებეთ “ძველ მეგობრებს”. ამ დროს წარმოიდგინეთ, რომ წინ უსაყვარლესი, უკეთილშობილესი და თქვენთვის უძვირფასესი ადამიანები გიზიან, ნამდვილი “სიცოცხლეები” და მაქსიმალურად დადებითად განეწყვეთ ინტერვიუერების მიმართ. არ იფიქროთ მათ თანამდებობებსა და რთულ რამეებზე 🙂
  2. თქვენ აკონტროლეთ სიტუაცია. რამე კითხვას არ დასვამენ? რა მნიშვნელობა აქვს! თქვით რისი თქმაც გინდათ. 2 საუკეთესო პროექტის ფინალს გამოვეთიშე იმიტომ, რომ მორჩილად ვპასუხობდი შეკითხვებს. (1 არ მეყო ჭკუის სასწავლად)I-never-make-the-same-mistake-twice         მოკლედ, ბოსი თქვენ ხართ. ისინი თქვენ ხელში არიან და თქვენი დროა.http://www.youtube.com/watch?v=MJXLV_DMKa0
  3. ხშირად (სამწუხაროდ) იმას უფრო უსმენენ რა ტემპში და როგორ თავბრუდმხვევად ლაპარაკობთ, ვიდრე იმას, რას ამბობთ. მოკლედ, გაიფიქრეთ ერთი ფრაზა: “I’m so EXCITED!” და გაუტიეთ. 
  4. არ ისხდეთ სერიოზული სახით. გაიღიმეთ. უუუზარმაზარი მნიშვნელობა აქვს პოზიტიურ ენერგიას. გამოაცოცხლეთ საწყალი, დაღლილი ინტერვიუერები და კარგ ხასიათზე დააყენეთ.
  5. რეკლამა.com ილაპარაკეთ საკუთარ თავზე, კარგი რამეები და ბევრი. არ მოგერიდოთ რაღაცეების თქმა. შექმენით წარმოდგენა თქვენ შესახებ. (მაგრამ არ მოიტყუოთ, რა თქმა უნდა!)
  6. წინასწარ მოამზადეთ ის პუნქტები, თუ რატომაა თქვენი მონაწილეობა სადმე მნიშვნელოვანი, ჩამოარაკრაკეთ და დაამთავრეთ: “I have all the possible motivations / motivators that can be had while applying”….
  7. ალბათ, ყველაზე მნიშვნელოვანი რჩევა. როგორი საინტერესო და მნიშვნელოვანი პროექტიც/სამსახურიც/საქმეც/გამოცდაც არ უნდა იყოს, არ მიუდგეთ ისე, თითქოს ამითი თქვენი ბედი წყდება. (თუნდაც ასე იყოს რეალურად). ასეთ დროს იძაბებით, მოძრაობებს ვერ აკონტროლებთ, ენას ვერ ატრიალებთ და ინტერვიუერებს ღმერთებად აღიქვამთ. ის 2 პროექტიც ისეთი მნიშვნელოვანი იყო, რომ მორჩილად ვუსმენდი ზეციდან მოვლენილ ინტერვიერებს და მოწიწებით (ძლივს!) ვპასუხობდი. (ეს მე!) სულ დამავიწყდა ვინ იყო მთავარი გასაუბრებაზე. აბა თუ მიხვდებით! 🙂 (უი ხო, ერთხელ ერთი მაღალანაზღაურებადი სამსახურის მეოთხე, გადამწყვეტ ტრენინგზეც ასე დავიძაბე)
  8. თუ კარი იხურება, სარკმელი იღება. ეს ჭეშმარიტებაა და თქვენს ნათელ მომავალს წინ მართლა ვერაფერი აღუდგება 🙂 იყავით ცოცხლები, მხიარულები, საინტერესოები და “გამოსულები”. :))) ჩათვალეთ, რომ ინტერვიუ უმნიშვნელო რამეა, აჩვენეთ თქვენი კლასი “გამოუცდელ” ინტერვიუერს და მერე მშვიდად დაელოდეთ ზარს.
  9. ბოლო რჩევა – დიდად არ იღელვოთ შედეგებზე, დაივიწყეთ ის ინტერვიუ, ვითომ არც გასულხართ. ყურადღება სხვა რამეზე გადაიტანეთ. სულ გახსოვდეთ მერვე წესი და აი, ამ პოსტსაც გადახედეთ.

წარმატებები!

ოპტიმიზმი + 2

ჯობს ერთ რაღაცას თავის დროზე შევეგუოთ: უმეტესწილად (ზედმეტად უმეტესწილად), ყველაფერი ისე არ მიდის, როგორც ვგეგმავთ. ყველაფერს ვგეგმავ და ოდესმე ყველაფერი მიხდება, ოღონდ არა იმ გზით, რომელიც მე გამოვიგონე. ანას პერსონალური რეჟისორი ჰყავს! რა საამაყოა!!! 9764-092843_L

მამიდასთან სტუმრობა ძალიან მიყვარს. ცხელ ყავასთან და ნაირ-ნაირ ტკბილეულობასთან ერთად იმდენ საინტერესო ამბავს მიყვება ხოლმე, რომ გაგიჟება შეიძლება 🙂 არაფერს იგონებს და არც იტყუება, ამიტომ მეც ერთ, მამიდას მიერ მოყოლილ ამბავს მოგიყვებით, ოღონდ გადამოწმებას ნუ მთხოვთ, ინტერნეტში ვერ მივაგენი.

როდესაც (რუსი?) ექიმები პაციენტთან ჰიპნოზის მეთოდს იყენებდნენ, სრული ცნობისმოყვარეობის გამო ეკითხებოდნენ, თუ რას გააკეთებდნენ მომავალში, ვთქვათ, მომავალი 1 კვირის განმავლობაში. (ახლო მომავალში, რომ გადამოწმება შეძლებოდათ).

წარმოიდგინეთ, წინასწარ ყველა პაციენტმა იცოდა სად იქნებოდა და რას გააკეთებდა, ვთქვათ, 3 დღის შემდეგ!!  Continue reading “ოპტიმიზმი + 2”