Multitaskerებმა რა ვქნათ

თქვენც თუ ჩემსავით კითხულობთ ხოლმე დებილურ სტატიებს თვითმენეჯმენტზე მიხვდებოდით, რომ რვაფეხებს არ გვწყალობენ. აქაოდა მიხედეთ და ერთ რამეს მიაწექით, ფოკუსირდით, გაუმჯობესდით და მეტს მიაღწიეთო.

არადა, ვარსებობთ ადამიანები, რომლებიც ერთდროულად რამდენიმე რამეს და ზოგადად მსოფლიოში ყველაფერს ვაკეთებთ, რომლებსაც გვწყინდება ერთი და იმავე აქტივობით დაკავება, ვერ ვახდენთ კონცენტრირებას და ერთ საქმეზე მუშაობისას სხვა საქმეზე გვეფიქრება, რადგან კიდევ ძალიან ბევრი საინტერესო და ძალიან მაგარი რამე არსებობს და თან სავალდებულო საქმეები მომენტალურად კარგავენ “მუღამს”.

თავს დავდებ ყველას გამოგიცდიათ – ერთი დიდი საქმე რომ გაბარიათ, გამოცდა იქნება, რამე ფეიფერის დაწერა, სამსახურის ინტერვიუ, შეხვედრა თუ რამე მსგავსი, და თან მოსამზადებლად საკმარისზე მეტი დრო გაქვთ. თან ეს რაღაც ერთი დიდი საქმე იმდენად საპასუხისმგებლო და მნიშვნელოვანია, რომ ვერც გარეთ გადიხართ და არც ცხოვრებისეული სიამენი გერგებათ, გონება იმ რაღაცას უტრიალებს და საბრალოდ ოხრავთ და წუწუნებთ. როგორც წესი სცენარი ასეთია ხოლმე: მაინც ბოლო წუთამდე სისულელეებით ვავსებთ დროს და ბოლო რამდენიმე დღესა და ღამეს ვასწორებთ. შედეგი საშუალოა, დრო – გაფლანგული და უსაშველოდ გაწელილი.

ან, სცენარი N 2. სამსახური გაქვთ, ან რაღაც 1 ხდება მთელი დღის განმავლობაში, ისეთი, საშუალო დონის. მთელი დღე ისე ივსება ამ მოვლენით, რომ სხვას ვეღარაფერს ახერხებთ. არადა რომ ფიქრობთ არც თუ ისეთი დაკავებულ-დაღლილები უნდა იყოთ. მაგრამ დრო რაღაცნაირად გადის.

მოკლედ, სიტყვა რომ არ გამიგრძელდეს, საქმე რაშია:

რაც უფრო მეტ რამეს აკეთებთ, დროის აღქმაც იცვლება, დღე ხანგრძლივდება და ყველაფრისთვის გყოფნით 🙂

ან სხვანაირად, რამდენიმე საქმეს თუ არ აკეთებთ, ვერც ერთზე ვერ მუშაობთ ხარისხიანად.

warning: პრიორიტეტების დალაგებაში არ აგერიოთ, ასე თუ ისე მაინც უნდა იცოდეთ ყველაზე მნიშვნელოვანი რა არის დღის განმავლობაში, რომ ენერგია რაღაც შტერობებზე არ დაგეხარჯოთ.

უბრალოდ იმ ერთ პრიორიტეტულ რამეს სხვა საქმეები მიუმატეთ. იმ ერთსაც უკეთესად გაართმევთ თავს, სხვა საქმეებსაც და ბოლოს კმაყოფილებს და ბედნიერებს დაგეძინებათ.

ჰო, ვიცი, ცუდია ერთი მიზანი და ერთი მიმართულება რომ არ მაქვს, მაგრამ დიდი ხნის წინ გადავწყვიტე თავთან ბრძოლის მაგივრად მაქსიმალურად კომფორტულად მოვერგო საკუთარ თავს.

ჩემი აქტივობების წრე ასე გამოიყურება:

საქმეები: სწავლა – სტარტაფი – ონლაინ ბიზნესი – სამსახური.

დროის ფაქტორი:

უნივერსიტეტი – კვირაში 15 საათი; (ამჟამად 40+, ფეიფერებს ვწერ, თან რამდენიმეს ერთად რომ არ მომწყინდეს)

ონლაინ ფრილანსერობისთვის / ბიზნესის აწყობისთვის – კვირაში 15 საათი;

სტარტაფისთვის ცოტა ნაკლები, ზემოთხსენებული მიზეზების და საქმეების გამო – 10 საათი;

ახლა ახალ სამსახურს ვეძებ, დღეში 1-2 საათით (მერე კვირაში 20 საათს ვიმუშავებ).

დასვენება/კეთილდღეობა: მუსიკა-ვარჯიში-გარეთ გასვლა-სოციალიზაცია – ფილმები და ეშმაკის მანქანები

მუსიკა-ხელოვნებისთვის კვირა დღე არსებობს;

ვარჯიში, ფიტნესი, იოგა, სირბილი –  ყოველ დღე, გონებას წმენდს და ფიზიკურად გვაკაჟებს;

გარეთ გასვლაში რას გულისხმობო იკითხავთ. იმას, რომ სახლში და ხალათში გატარებული დღეები მეზიზღება. გარეთ გასვლა სულაც რამდენიმე წუთით ყველაფერს ცვლის, სხვა ენერგიით და აზრებით გვავსებს. დაკვირვებიხართ რა მაგარი იდეები მოგდით მეტროში ან მოგზაურობისას? ან ერთი სული არ გაქვთ ხოლმე სახლში როდის მიხვალთ რომ “აქეთ გორასა წიხლსა ვკრავ?”.

ჰოდა, სულ ვამბობ ხოლმე, რომ ბლოგპოსტებს ჩემთვის ვწერ.

მე მჭირდებოდა ახლა თავისთვის შეხსენება, რომ არაუშავრს თუ 20 წუთში მწყინდება. არაუშავრს, თუ ხალხს ვერ ვუხსნი რატომ მაინტერესებს ა და ჭ, რომ ერთი რამის კეთებისას ასი იდეა მომდის და მერე იმ ას რამეზე ვეძებ ინფორმაციას და ასივეს ვიწყებ. თუ სიტყვა “კომპლექსური” შეიძლება ადამიანს აღწერდეს, მაშინ მე ვარ კომპლექსური. კომპლექსური რვაფეხა.

მერე რა, we are awesome 🙂

მთავარია ძალა მოვიკრიბოთ, საკუთარ თავებს მოვუსმინოთ, სისტემა შევიმუშავოთ და მივყვეთ.

Advertisements

15 სისულელე, რომელიც ნორმალურად ცხოვრების საშუალებას არ გვაძლევს.

ახლა, როცა სერიოზული ცვლილებებისთვის ვემზადები, გადავწყვიტე თვალი გადამევლო გასული წლისთვის და არამარტო, გამეანალიზებინა ჩემი თუ თქვენი შეცდომები, რომ მათი დაშვების ყველა მიზეზი საფუძვლიანად შემესწავლა.

ასე მივედი იმ ყოვლად უსარგებლო mindset ების სიამდე, რომლებსაც გაგიზიარებთ.

მოკლედ ვიტყვი, რომ რთული წელი მქონდა, რომელმაც ძალიან ბევრი რამე მასწავლა. არასდროს ვისურვებდი მსგავსი პერიოდის განმეორებას კიდევ ერთხელ, ამიტომ, ქვემოთ ჩამოთვლილი აზრები, პირადად მე აღარ მომცემს საშუალებას მსგავს მდგომარეობას დავუბრუნდე.

სისულელე N1. არ არის აუცილებელი ყოველ დღე ბედნიერი და მხიარული იყო. სავსებით ჩვეულებრივი და ბუნებრივი ამბავია მოწყენა, სევდა და მსუბუქი დეპრესიაც კი.

მართლა, ისე ხდება, რომ ჩვენს სოციუმში სევდა-დარდი-ჭმუნვა-ჭმუხვნა-დრამატიზმი-უბედურება ნორმადაა ქცეული. ჯანდაბას ეს Mindset ები! (და ნამდვილად გვეყო რაც აქამდე დარდები და უბედურებები გვინახავს). თითოეული დღე თუ რამე სასიამოვნოს კეთებას არ მივუძღვენით, თუ კარგად არ ვიცინეთ, გავერთეთ, ის საქმე არ გავაკეთეთ, რომელიც გვაინტერესებს და გვიყვარს, აბა რა ჯანდაბას ვაკეთებთ მაშინ! Continue reading “15 სისულელე, რომელიც ნორმალურად ცხოვრების საშუალებას არ გვაძლევს.”

Podcasts

2743534799_e1c988d6be_bრატომ უნდა მოვაცდინოთ ყურები და გონება, როცა ვმგზავრობთ, ოთახში ვფუსფუსებთ, ან ტვინი სხვა მნიშვნელოვანი რამით არ გვაქვს დაკავებული?

ძალიან ბევრი რამის სწავლა პოდკასტებითაა შესაძლებელი. ესაა შემეცნებითი აუდიოფაილები.

ჰოდა, ჯერ არს ჩემთვის ცნობილი პოდკასტები გაგიზიაროთ 🙂

წყარო უნდა აღინიშნოს. ამათგან უმეტესობა მე ჩემს საყვარელ Entrepreneur Magazine ის სტატიებიდან აღმოვაჩინე. აქ და აქ

  1. ეს სტარტაფებზეა
  2. როგორ ვიშოვოთ ფული “პასიურად”
  3. ეს იმ წიგნის ავტორის პოდკასტია, “4 საათიანი სამუშაო კვირა”. წიგნს აქ ნახავთ, პოდკასტს კი, აქ.
  4. სტარტაფები, თავისთავად 🙂
  5. ეს ჩემი საყვარელი ბლოგია! Entrepreneur on fire!
  6. ინტერნეტ ბიზნესი
  7. ეს ერთ-ერთი პროფესიონალი კაცის, ქრის დაქერის პოდკასტია.
  8. ეს კი მისი კოლეგა ქალის 🙂 მშვენიერი რამეა და დიდი მასალაც დევს.
  9. Fizzle ძალიან ცნობილი საიტია. შეგიძლიათ გაწევრიანდეთ და მრავალ რჩევა-დარიგებასაც მიიღებთ. აი, პოდკასტი
  10. “A series about what happens when someone who knows nothing about business starts one”. ჩვენზეა 🙂
  11. Accidental Creative
  12. თვითონ Entrepreneur Magazine სთან არსებული პოდკასტები იხილეთ აქ

ძალიან კარგ რამეებს გადააწყდებით ამ ლინკებზე:

http://www.startalkradio.net/

http://99percentinvisible.org/

Ted Radio Hour

The Gist

და ეს მუსიკალური გადაცემებიც ძალიან მიყვარს

აბა, გამოიყენეთ და ისიამოვნეთ! 🙂

სახელმწიფოები და მათი მოქალაქე მილიარდელები

The World's Billionaires List - Forbes

გაფრთხილება – ეს გაბრაზებული პოსტია.

თუ შეხვალთ ფორბსის ოფიციალურ გვერდზე და მერე ამ გვერდს ეწვევით, მილიარდელების სიას ნახავთ, რეალური დროით. ზემოთ მითითებულ დიდ თანხასაც მოკრავთ თვალს.

ეს მთლიანი სარგებელია ბოლო მონაცემებით.

დღეს სულ 1546 მილიარდელი ფიქსირდება.

პირველ ადგილზე ბილ გეიტსი როა, ცხადია. დღეს 900’000 ით მოასწრო გამდიდრება.

მეორე ადგილზე ტელეკომის დამაარსებელია, კარლოს სლიმ ჰელუ ოჯახითურთ, რომელმაც 133,6 მილიონი აშშ დოლარი დაკარგა.

ამ პოსტში მთელი სიის ჩამოთვლას არ ვაპირებ.

მოკლედ, ეს სია მოიცავს აშშ-ს, გაერთიანებული სამეფოს, რუსეთის, ინდოეთის, გერმანიის, შვეიცარიის, ბელგიის, ნიდერლანდების, შვედეთის, თურქეთის, ნორვეგიის, ჩინეთის და უამრავი სხვა ქვეყნის მოქალაქეებს. ჩვეულებრივ მოქალაქეებს.

ოდესმე გიფიქრიათ, რომ მარკ ცუკებერგი (მე-15 ადგილის მფლობელი) აშშ კანონებზე მაღლა დგას? ან ლ’ორეალის დედას Liliane Bettencourtს  რამე ხელი აქვს საფრანგეთის მთავრობასთან…. (მე-12 ადგილი)… Continue reading “სახელმწიფოები და მათი მოქალაქე მილიარდელები”

8 ხრიკი პროდუქტიულობის გასაზრდელად

tips (6)ახლა თავის მოსაფხანად არ მცალია.

ამიტომაც შემოვირბინე ბლოგზე დროის გასაწელად და სუპერ მოსაბეზრებელი საქმის გადასავადებლად.

მოსაყოლი კი, იცოცხლეთ, ბევრი მაქვს დაგროვილი.

დღეს პროდუქტიულობის გამზრდელი ხერხების შესახებ მოგიყვებით, მე რომ ვიყენებ. საკუთარ თავსაც გავახსენებ, როგორ უნდა ავიწიო და იქნებ მოვუღო იმ ბოლო, გრძელ და სულელურ “თასქს”, მე რომ მიდევს ცხვირწინ.

1. დილა

ყველაფერი დილით იწყება. აი, როგორი უნდა იყოს დილა (“რომ გლეხისათვის ყოველი სამუშაო და უქმე დღე ნამდვილ დღესასწაულად გადაიქცეს :)” )

ა. ღამესვე ჩამოწერეთ რისი გაკეთება გინდათ;

ბ. გონების თვალით წარმოიდგინეთ რის შემდეგ რას გააკეთებთ. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია.

გ. ძილის წინ ფურცლიდან იკითხეთ, კომპიუტერი/სხვა მოწყობილობა არ დაგაძინებთ;

დ. რაც შეიძლება გვიან აიღეთ ხელში ტელეფონი, დილას ეკრანიან ტექნიკას მოერიდეთ.

ე. ჯობია რადიოს უსმინოთ, ვიდრე ტელევიზორი ჩართოთ.

ვ. მაღვიძარა არ “დაასნუზოთ”!

ზ. უსიამოვნო რამეებზე არ იფიქროთ.

თ. ივარჯიშეთ! თუნდაც ცოტა ხნით!

აი, პოსტი 1

პოსტი 2

ვარჯიში არამარტო “ტანის დასაყენებლადაა” კარგი. ეს უდიდესი სტიმულია გონებისათვის, შეინარჩუნოთ თვითდისციპლინა. თუ მაგრად ივარჯიშებთ, მაშინ ნებისმიერი გონებრივი სამუშაო გამოგივათ. არ ჩააგდოთ არცერთი დღე! ეს საკუთარ თავთან, მესა და გონებასთან ურთიერთობის კულტურაა.

ი. უპირველესად, თავიდან მოიშორეთ ყველაზე რთული საქმეები. რაც ყველაზე მეტად არ გინდათ, ის გააკეთეთ. გახსოვდეთ – დაღლა და წვალება მეორე წუთს არ გემახსოვრებათ. მერე რა, ცოტათი დაიტანჯებით, სამაგიეროდ, მოგვიანებით, საკუთარ თავს მადლობას შესწირავთ 🙂

2. დრო დაუთმეთ საკუთარ თავთან ურთიერთობას.

პირადი სივრცის არსებობა აუცილებელია. ურთიერთობა გაქვთ საკუთარ თავთან? შიფრავთ იმ აზრებსა და იდეებს, რაც მოგდით? რაღაც მიმართულებას აძლევთ თქვენს ფიქრებს და ენერგიას? ამ კითხვებზე პასუხი დადებითი უნდა იყოს, თუ არადა, მაშინ როგორ მუშაობთ საკუთარ თავზე?

თუ არ მუშაობთ, მაშინ როგორ უმჯობესდებით?

და თუ არ უმჯობესდებით, აბა რას აკეთებთ? O_O

წარმოსახვა და აზრები პოტენციური ფიზიკური სამყაროს სურათია. იდეები მოგდით, თქვენ მათი მატერიალიზება და რეალობაში იმპლემენტაცია გევალებათ.  ჩამოწერეთ რისი გაკეთება გინდათ, ჩაწერეთ პერსონალური ვიდეოები, ა.შ.

3. ითამაშეთ თამაში – 30 დოლარი

აი, ეს თამაში. ცოპყრაითი ჩემგან 🙂

4. გადაწყვიტეთ რა შედეგების “დადება” გინდათ და ამისთვის დედლაინები დანიშნეთ

იქნება ეს სერთიფიკატები, გაფორმებული ხელშეკრულება, არ ვიცი, რაღაც ხელშესახები შედეგი, რომლის მიღწევაც გინდათ.

თქვენი საქმიანობა არ  ითვლება, სანამ მას მაგიდაზე არ იხილავთ.

5. თვითგანათლება

მე დავაარსე “უნივერსიტეტი”, რომლის სტუდენტობა სიკვდილამდე მიწერია. მინდა ვფლობდე 5 ენას, ან კარგად ვერკვეოდე… რავიცი, მათემატიკაში, მაინტერესებს ნეიროლოგია ან მინდა ერთ დღეს ხატია ბუნიათიშვილივით ვუკრავდე? ჰოდა, ამისათვის უნდა ვსწავლობდე. აუცილებელი ხომ არაა რომელიმე აუდიტორიაში ვიჯდე და კოლოქვიუმების წინა ღამეს თვალებს ვითხრიდე?! თითქმის ყველაფერს ინტერნეტით ან თქვენითაც ისწავლით.

აი, ჩემი უნივერსიტეტის ფაკულტეტების ჩამონათვალი. იმას ვაკეთებ და იმ ვიდეოლექციებს ვუყურებ, რომლის ხასიათზეც ვარ ხოლმე.

1. Linguistics (English, German, Norwegian, French, Russian, Japanese)

2. Business administration (Entrepreneurship, Practical leadership, Finances and Economics, Management, PR, Math)

3. Arts (A. Music, Composing, Singing, Piano, Music theory, Music production*

B. Fine art & design (Drawing, Sketching)

C. Storytelling and writing

4. Social sciences (Sustainable development, History, Peace studies)

ა.შ. ა.შ. ა.შ. ა.შ. ა.შ.

6. დაიწყეთ

რაც და როგორც არ უნდა გეზარებოდეთ, სასიხარულო ამბავი მაქვს თქვენთვის!

არსებობს ასეთი ფენომენი “ZEIGARNIK EFFECT”, რაც იმას ნიშნავს, რომ გონების მოთხოვნილებაა დაამთავროს დაწყებული საქმე. არ გქონიათ შემთხვევა, რომ რამის კეთებას ვერ ამთავრებთ, გინდათ ბოლომდე მიყვანოთ საქმე, რაც არ უნდა დებილობა იყოს?… ეგაა ჩვენი მეგობარი “ZEIGARNIK”. ასე, რომ, თქვენ მხოლოდ დაწყება გევალებათ. 1, 2, 3….

7. პროგრესის მონიშვნა

ჩაინიშნეთ რომელი საათიდან რომელ საათამდე რა გააკეთეთ, აღნიშნეთ პროგრესი. პატარა დედლაინებიც ჩაასკუპეთ და ყოველი ჩანაწერი პატარა (ან დიდ) სიხარულს მოგანიჭებთ.

8. ერთ რამეზე იმუშავეთ

Multitasking არ ამართლებს…

აი, კიდევ პატარა დახმარებები ჩემი მეგობარი “ENTREPRENEUR” ისგან. (ფეისბუქზეც დაალაიქეთ)

სულ “ZEIGARNIK EFFECT” ის ბრალია ამხელა პოსტი რომ გამომივიდა. აბა, დროებით!

Continue reading “8 ხრიკი პროდუქტიულობის გასაზრდელად”

ჩემი გიჟური მაისის ბოლო დღეები

ბოლო მონაცემები და საქმეები
შევიტანე განაცხადი გერმანიის საელჩოში ვიზაზე და კონსულს 3 გვერდიანი წერილი დავუწერე ჩემი ჩახლართული სიტუაციის კოდირების გამარტივებისთვის :)))

  • შევიტანე განცხადება საფრანგეთის საელჩოში ნორვეგიის ვიზაზე; ამ კეთილმა ხალხმა ნება დამრთო პასპორტი უკან წამომეღო და პირველი ვიზის მიღების შემდეგ დამებრუნებინა უკან! გმადლობთ!!!
  • 28ში პასუხი მეცოდინება!!!
  • 11 დღეში მაქვს პირველი გამოცდა გერმანიაში;
  • ამ კვირის განმავლობაში უნდა ვწერო შუალედური და საბოლოო გამოცდა; კიდევ ერთი შუელედური და კიდევ ერთი საბოლოო გამოცდა…
  • კიდევ უნდა მოვიკლა თავი საბაკალავროს წერით! იმიტომ, რომ გაცილებით რთული საწერია ვიდრე წარომედგინა. რთულია და აუცილებელია დავწერო, თუ მინდა გასულ 4 წელს პატივი მივაგო და დიპლომი ავიღო. ჯობია აქ ვწერდე ვიდრე საზღვარგარეთ, თორემ დარდისაგან გული გამიჩერდება. იყო სხვა მიწაზე, თავგადასავლების სამყაროში და შენ კიდე საბაკალავრო გქონდეს საწერი…. ნამეტანია.
  • კიდევ მაქვს დასაწერი 2 თემა;
  • და კიდევ 3 თემა (საბაკალავრო ნაშრომამდე)
  • უნდა ვიმეცადინო ძალიან, ძალიან ბევრი, რომ იქ მიმიღონ, რისთვისაც ამდენი ვიწვალე.
  • უნდა დავდგა 2 ნომერი გამოცდებისთვის;
  • უნდა მოვემზადო გასაუბრებებისთვის;
  • ვიყიდო ბილეთები და მოვემზადო გზისთვის;
  • უნდა ვიზრუნო იმაზე, რომ არ მოვკვდე გამოცდამდე. მეტიც, ენერგიული და კაშკაშა უნდა ვიყო რომ ხმის ამოღება და ეფექტის მოხდენა შევძლო;
  • თქვენ წარმოიდგინეთ, იმიჯზეც უნდა ვიზრუნო;
  • წინასწარ პედაგოგებიც უნდა შევაბა, დავუკავშირდე, ვიდეოები გავუგზავნო და ა.შ.
  • ახლა ამოვისუნთქოთ და ვიპოვით საკუთარ თავში ძალა და მოტივაცია.

    (ადრეც მითქვამს, რომ პოსტებს, უპირველესად, საკუთარ თავს ვუწერ.)

    ყოველდღე ვუყურებ ჩემს საყვარელ დიზაინერებს, მეწარმეებს, მხატვრებს, მუსიკოსებს, მსახიობებს, მწერლებს… ისინი ქმნიან, ისინი არიან პროდუქტიულები. ყოველდღე მუშაობენ, ყოველდღე რაღაც ახალი ხდება მსოფლიოს ცხოვრებაში და ძალიან ვბრაზობ და განვიცდი, რომ მე ამ სიახლისა და სიცოცხლის ნაწილი არ ვარ. მსოფლიოს კულტურული, ეკონომიკური თუ სოციალური ცხოვრება ჩემს გარეშე მიმდინარეობს. რა თქმა უნდა, ადარდე! დედამიწაზე  7 მილიარდი ადამიანი ცხოვრობს და ჩემი შვილისა და შვილიშვილისთვის ესეც კი სასაცილო რიცხვი იქნება. გესმით რა დონის კონკურენციასა და ენერგიაზეა საუბარი?

    7 მილიარდი სული, და შემიძლია ხაზგასმით აღვნიშნო – ყოვლისშემძლე სული (თუნდაც ეს არ იცოდნენ, ეკიდოთ ან არ სჯეროდეთ) დედამიწელთა ფიზიკურ სხეულში ცხოვრობს და მის რითმს მიყვება, თანაც, ამ წუთას.

    ნახევარს ძინავს, ნახევარს ღვიძავს.

    დიკაპრიო, მადონა, ჯარედ ლეტო – ერთია, მათ სურათებს და ცხოვრებას კი ათიათასობით ადამიანი აკვირდება და “მიყვება”. ასეა.

    მეც ვსქროლავ ინსტაგრამს, ტვიტერს, ფეისბუქის ინტერეს ლისტებს და ვხედავ – რამდენი ადამიანი ათენ-აღამებს, რომ პროდუქცია დადოს, ის იდეები, რომლებიც ტვინში უღიტინებს და რომლებიც ტყუილად არ მოდიან კოსმოსიდან, ფიზიკურ სხეულში გადმოიტანოს, გააცოცხლოს და წარმოგვიდგონოს. ახალი სიმღერა, ალბომი, ტანსაცმელი, შოუ, თეორია, რეფორმა, ინიციატივა, საწარმო…

    და ვბრაზობ, რომ მე ჯერ კიდევ დაბალპროდუქტიულ და დაბალშემოსავლიან შრეში ვმუშაობ, რომელსაც ვალდებულებების მოშორება ეწოდება.

    ეს ვალდებულებები კი ინერციით გადმომეცა და მხოლოდ ბოლო აკორდს დასვამს ჩემი ბაკალავრის დიპლომის გზაზე. ამჯერად მაბრკოლებს, ძალიან მაბრკოლებს.

    მაგრამ, დაე ასე იყოს! იმიტომ, რომ, პირველად უნდა დავაფიქსირო მადლიერება უნივერსიტეტის მიმართ!

    იმიტომ, რომ ჩემს მიმართულებაზე გავიცანი ყველაზე ჭკვიანი ადამიანები, ისინი, რომლებიც მომავალ საქართველოს გამოჭედავენ, რომლებსაც გვერდით დავუდგები და ჩვენ რამეს შევცვლით! ბევრ, ბევრ, ბევრ რამეს!

    იმიტომ, რომ ჩვენი საკონსერვო ქარხნიდან (უკაცრავად, სკოლიდან) გამოსული ვიყავი სულ სხვა ადამიანი და ახლა სხვა ვარ. არა იმიტომ, რომ შტერი ვიყავი – ძალიან კარგად ვსწავლობდი და ჩემს ესსეებზე ყველა გიჟდებოდა. არა, იმიტომ, რომ ვიყავი “სასკოლო ყაიდაზე” გამოჭედილი ბავშვი, მახასიათებდა  ჰომოფობია, ვიყავი ნამეტანი “პატრიოტი”,ბრმა თუ არა, ელამი მორწმუნე, ნაციონალისტი და ყველა უბედურება ერთად. იმიტომ, რომ პირველ კურსზე ჩემს ჯგუფელს ვეკამათე, თუ როგორ სჭირდებოდა საქართველოს (მიწას ჩვენსას და წყალს ჩვენსას) მესიანისტური იდეა გადარჩენისთვის. სირცხვილო! სირცხვილო! სირცხვილო!!!! და არა იმიტომ, რომ ლიბერალური მარცვალი არ იდო ჩემში, არა, იმიტომ, რომ ასე გვასწავლეს და ასე მჯეროდა. მიხარია, რომ სოც. პოლზე ვისწავლე. თუ სადმე უნდა მესწავლა საქართველოში, აქ.

    ჰოდა, მინდა დიპლომი წელსვე ავიღო.

    ახლა კი მინდა, სასწრაფოდ მოვიშორო ნებისმიერი ბორკილი, რომელიც მადევს და გავითავისუფლო დრო და ადგილი ჩემთვის პრიორიტეტული საქმეებისთვის.

    გული მისკდება, რომ ვუყურებ როგორი ინდიფერენტული საზოგადოება გვყავს, როგორი არაპროდუქტიული, როგორი ზარმაცი და ზლაზნია, როგორ უყვარს ყველას კოტრიალი, სიზარმაცე, ტელევიზორი და ფილოსოფოსობა. ამაზე იმდენი მიწერია, არაფერს არ დაგილინკავთ.

    და ეს ცხოვრების შენელებული რიტმი ჩემზეც ვრცელდება. როგორი ნელი და ზანტია აქაურობა!

    როცა ვამბობ, რომ ბოლო კურსზე ვარ, ყველა ულვაშებს აცმაცუნებს კმაყოფილებისგან – ვსიო, უმაღლესი დამთავრებული მექნება, ახლა დავიწყებ მუშაობას, ვიბარტყებ კიდევაც და მოვიწყობ ტკბილ, ზანტ და გემრიელ ბუდეს, სადაც ჩემი ზარმაცი და უმუშევარი დაქალები შემომიბენენ ხოლმე, დავლევთ ყავას, ვიჭორავებთ, თავიდან მიჭირს ბავშვების გაზრდა, თორემ მერე სკოლაში შევიყვან. კონსერვები ვახსენე, ხო? და სადაც ქმარს უნდა ველოდო, თუმცა, აქაური გოგოები სულ ქმარს ელოდებიან, მანამდეც კი, სანამ გათხოვდებიან. შენს ცხოვრებაში ხომ ერთი მამაკაცი უნდა იყოს, მანამდეც სიბნელე უნდა სუფევდეს შენს ბიოგრაფიაში (სისუფთავე – სიბნელე) და მის შემდეგაც ხომ საერთოდ. არა, ერთგულების საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს ნამდვილად. სხვა რამეს ვგულისხმობ, რაც მშვენივრად გაიგეთ.

    მაგრამ, არა! ულვაშებს მოწონებისგან ტყუილად აცმაცუნებთ! იმიტომ, რომ მეტი შემიძლია და “უმაღლესის დამთავრება” სწავლის დამთავრებასა და ბიოგრაფიის ნახევარს არ უდრის. არა!!!

    ახლა ხომ დავამთავრებ ბაკალავრიატს, მერე ევროპაში გავიქცევი, ძალიან ბევრს ვიმუშავებ და ვისწავლი, იმიტომ, რომ ვიყო საკუთარი საქმის პროფესიონალი, იმიტომ ვიმუშავებ, რომ საკმარისი თანხა შევაგროვო და ჩემს ყველა გიჟურ იდეას ფრთები შევასხა, იმიტომ, რომ ვიყო მეწარმე, მქონდეს საკუთარი ბიზნესი, საკუთარი სახელი და გვარი, იმიტომ, რომ ჩემს ხმას მოუსმინონ, იმიტომ, რომ განვახორციელო ცვლილებები და ეს სამყარო ოდნავ უკეთესი გავხადო.

    და არასოდეს მექნება სიზარმაცის ბუდე – ოჯახი, არა, მე მექნება ძლიერი, ძლიერი საწარმო ოჯახი, რადგან ჩემი მომავალი ქმარი იქნება ყველაზე განვითარებული, იდეალისტი, დახვეწილი და შემდგარი ადამიანი, ისევე, როგორც მე, და სხვას თვალს ვერ გააყოლებს თუ სიცოცხლე უნდა, და ჩემს შვილებს არასოდეს მივაბარებ კონსერვის ქარხანაში.

    ასეა, თუ ცხლილება გინდა, ბევრი უნდა იმუშაო!

    მე კი მინდა 100 ობით პროექტის განხორციელება – ბიზნეს ქსელების შექმნა. მინდა ვიყო ქალი რობერტ ბრენსონი!

    და დრო, ისევ დრო…

    11 დღე ცოტაა, მაგრამ დღე ერთი ერთეული არაა. ის დაახლოებით 16 “ფხიზელი” საათისგან შედგება, საიდანაც, სულ მცირე, 10 საათი შეგიძლია იმუშაო.

    არ გიხარიათ გაღვიძება?

    მე – კი!

    ცოტ-ცოტა ყველაფერი და ჩემი დედლაინების ნუსხა

    რადგან გადავწყვიტე, რომ საკუთარი პროდუქტიულობა და უნარები საჯაროდ გავიუმჯობესო (და რაღაცეების გახალტურების შემთხვევაში თავზე ლაფი საჯაროდ დავისხა 🙂 ), სამართლიანი იქნება ყველა ის მიზანი ჩამოვწერო, რომელთა მიღწევაც გულს სწადია – იმისთვის, რომ ვიამაყო საკუთარი თავით და იმაზე მაგარი გავხდე, ვიდრე დღეს ვარ.

    როგორ გამოიყურება ჩემი იდეალი: (როგორც პიროვნება & მისი უნარები)

    WARNING – პოსტის ავტორს საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა არ აქვს, და, მისდა სამწუხაროდ, არცთუ ცოტა აკლია იდეალურობამდე, წარმოსახვით იდეალურ ხატებამდე. ეეჰ…

    1. ჩემი იდეალი ყველაზე ელეგანტური გოგოა;
    2. ძალიან მამაცი;
    3. განათლებული და ნაკითხი;
    4. კარგად ცეკვავს და ძალიან მოქნილია;
    5. ლაპარაკობს ინგლისურ, გერმანულ, ნორვეგიულ, იაპონურ, ფრანგულ და რუსულ ენებზე და თავში თუ ადგილი დარჩა კიდევ მიამატებს რამდენიმეს. (ჩინურს, კორეულს, იტალიურს, პორტუგალიურს… ამჯერად სხვა არაფერი ახსენდება); რა ზედმეტი მტკიცება იმას უნდა, რომ ყველას არაჩვეულებრივად ფლობს. (ეს გეგმა უკვე “ჩაშვებულია” და წარმატებით მიმდინარეობს. სხვაობები სხვადასხვა ენებს შორის დიდია, მაგრამ ვეცდები 25 წლამდე ყველაზე შემეძლოს წიგნის თავისუფლად წაკითხვა)
    6. ჰირომივით უკრავს პიანინოზე; ნუ კარგი, იყოს ვალენტინა ლისიტსა…
    7. ძალიან მაგრად მღერის (კლასიკა + “ესტრადა”. ცოდვა გამხელილი ჯობს, და ამჟამად პირველი უკეთ გამომდის…)
    8. ყველაზე ლამაზ სიმღერებს წერს;
    9. მუსიკის პროდიუსირებაში ერკვევა და კუსტარულადაც პროფესიონალურ დემოს ამზადებს.
    10. კარგად და საინტერესოდ წერს ძალიან მაგარ რაღაცეებს…
    11. ძალიან მხიარული, ოპტიმისტი, გამტანი და შრომისმოყვარეა (უკვე მშვენიერი ვარ 🙂 )
    12. არაჩვეულებრივად ერკვევა ფინანსებში, ეკონომიკურ ჯადოქრობებში და, რა თქმა უნდა, საკუთრი ბიზნესი აქვს! (coming earlier than expected…)
    13. აქვს ყველაზე მაგარი სტილი, გემოვნება და კარგად კერავს. (ამჟამად კი შემიძლია შემთხვევით საკუთარი თითები მივაკერო ერთმანეთს)
    14. შეუძლია მანქანის მართვა – ახლა კი საჭეზე ფიქრიც მაშინებს. მეტადრე, ცხოველების უნებლიე დაშავება, ავარიის გამოწვევა და ასეთი ამბები. საზოგადოებრივ ტრანსპორტშიც კი მგონია, რომ ან ვიღაცას ვეჯახებით (ჩაფიქრებულ, მაქსიმალურზე “აწეული” მუსიკით დამტკბარ და უკიდეგანობაში მზირალ ქვეითს, რომელიც ავტობუსის გაჩერებაზე კი არა, გაჩერებასთან მიმდებარე ტრასაზე დგას. სულ მგონია, რომ სახეში სარკე მოხვდება, ან ოფიციალურად დავეჯახებით. არცთუ უსაფუძვლოდ….) ან ჩვენ გვეჯახება ვიღაც (ისე, დამუხრუჭებისა და გინებების რაოდენობას თუ გავითვალისწინებთ, მეტად საფუძვლიანი შიშები მაქვს). მოკლედ, ჩემს სათუთ არსს არ ძალუძს ამხელა ტრამვას გაუძლოს, თბილისის საგზაო მოძრაობა რომ ქვია… (ჰ) მაგრამ, მაინც ჩემი სასწავლია.
    15. კარგი კულინარია – სწრაფად ამზადებს მსოფლიოს სხვადასხვა სამზარეულოს კუთვნილ უგემრიელეს, ვეგეტარიანულ კერძებს! მოკლედ, მინდა შეფივით ვირტუოზი მზარეული ვიყო. ამჟამად კი ნამდვილად ასეთი ვარ – ოღონდ დამბლადაცემული. შემიძლია შემოგთავაზოთ დამწვარი კვერცხი, დამწვარი კარტოფილი, მაკარონი (რომელსაც სულ რაღაც აკლია და არ ვიცი რა), უფორმო მჭადები, ჩაცომებული პიცა და ა.შ. ჩემს ყველა წარუმატებელ ექსპერიმენტს ნუ ჩამომათვლევინებთ. მართლა ვწუხვარ.
    16. იდეების გენერატორია. კარგი, სწორი და მაგარი იდეების განმახორციელებელი! რომელიც ყველაფერს შეიძლება ეხებოდეს.
    17. დარწმუნებული ვარ, აქ კიდევ უნდა ეწეროს რაღაცეები…

    ასე განსაჯეთ, ეჭვი არ მეპარება, რომ ყველას შეგვიძლია ისეთები ვიყოთ, როგორებიც გვინდა, არც რამე სირთულეა ამაში. ყველაფერი იმაზე რთულად ჟღერს, ვიდრე სინამდვილეშია.

    ეს იდეალი რას ფლობს, რას აკეთებს და რას გააკეთებს, სხვა საქმეა. რა ენაღვლება, იდეალურია…

    წინა პოსტში დავწერე, რომ მინდა ძალიან სწრაფად გავაკეთო თუ მოვიშორო რაღაცეები.

    ამ პოსტის მეორე ნაწილში დედლაინებს და უახლოეს საქმეებს ჩამოვთვლი, პერიოდულად კი მოგაწვდით სხვადასხვა რესურსს და ინფორმაციას სხვდასხვა პუნქტის შესახებ.

    • 25 აპრილი – საბაკალავრო ნაშრომის დასრულების დღე; (ეს დიდი-დიდი 30 აპრილამდე შეიძლება გადაიწიოს)
    • 4 მაისი – მოვიშორო უნივერსიტეტის საგნები (დაჩქარებული წესით გავიარო სრული პროგრამა, გარკვეულ საგნებში მაინც – მაკროეკონომიკა, ნორვეგიული, და ყველაფერი ის, რის მომავალ რიდერებზეც ხელი მიმიწვდება)
    • გერმანული ავქაჩო მყარ ბ2.2 მდე. დედლაინი – 1 ივნისი.
    • 1 თვეში შპაგატში ჩავჯდე – 8 მაისამდე;
    • რადგან ივნისის შუა რიცხვებში ქვეყნის საზღვრებს გარეთ “გასვლითი” გამოცდები მაქვს, საჭიროა 20 მაისამდე ყველაფერში ძალიან მყარად ვგრძნობდე თავს. (სულიერი სიმშვიდისა და ფსიქიკური წონასწორობისთვის) ეს სულ რაღაც 1 თვეა, თუ გავითვალისწინებთ, რომ საბაკალავრო ნაშრომის წერა საზიზღარი და გაწელილი პროცესია. გამოცდები 6 ნაწილისგან შედგება.
    • მაისის ბოლომდე (31) ბიზნესის ქართულ ნაწილს უნდა მივხედო. ეს ბევრი არაა.
    • 10 ივნისამდე უნდა ვისწავლო 5 გემრიელი კერძის დამზადება მაინც!
    • თმა უნდა შევიღებო და ვარცხნილობა შევცვალო. ეს ყველაზე მარტივი რამეა.
    • ამ ყველაფრის პარალელურად, ზემოთჩამოთვლილი პუნქტების მუსიკალური ნაწილი უნდა გავიუმჯობესო. ეს ხანგრძლივი და მშვენიერი პროცესია, მაგრამ შრომას ნამდვილად მოითხოვს!
    • ვისწავლო ადრე ადგომა! უკვე 3 ჯერ გამომივიდა!

    წვრილ-წვრილი და უამრავი ყოველდღიური საქმით თავს როგორ შეგაწყენთ!

    აი, ჩემი მნიშვნელოვანი დედლაინების კალენდარი.

     

    ID – part 2

    რას ნიშნავს ID?

    ესაა ის იდეალი, საკუთარი თავის იდეალი, რომელიც შეგვიძლია ვიყოთ. (ჯერ ეს წაიკითხეთ)

    მე რომ ამ წამს ჩემი იდეალი ვიყო…

    მოვაწესრიგებდი ძილ-ღვიძილის რეჟიმს;

    ყოველ დღე ვივარჯიშებდი;

    ყველაფერს გავაკეთებდი რისი გაუმჯობესებაც მჭირდება (ჩამოთვლას არ დავიწყებ);

    მექნებოდა სრული კონტროლი საკუთარ ნებასა და ქმედებებზე.  ეს ნიშნავს გქონდეს უსაზღვრო ნებისყოფა და გავლენა საკუთარ სხეულზე.

    ვიქნებოდი ყველაზე თავდაჯერებული;

    საუკეთესო მეგობარი;

    ოჯახის წევრი – და, შვილი, შვილიშვილი, ა.შ.

    სრულყოფილად მეცოდინებოდა ის ენები, მე რომ მიყვარს;

    მუდამ გაწონასწორებული და მოწესრიგებული ადამიანი ვიქნებოდი;

    კიდევ – ნიჭიერი მწერალი;

    მუსიკოსი;

    მექნებოდა ძალიან მაგარი ბიზნესი;

    იდეალური სტუდენტი ვიქნებოდი;

    და ჭკვიანი პოლიტიკოსი / მეცნიერი.

    მექნებოდა საუკეესო “ლუქები”;

    მოკლედ, ყველაფერში ყველაზე მაგარი ვიქნებოდი.

    მეც, ჩამოთვლილთაგან ბევრ რამეს ვასრულებ / ვისწრაფვი

    ვცდილობ ვიყო საკუთარი თავის იდეალი – ყველაზე სრულყოფილი გოგო მსოფლიოში.

    იყო შენი იდეალი – ამ წამს საუკეთესო რამეა და ყველაზე მაგარი სამოტივაციო ფრაზაცაა. რატომაც არა?! ეს ხომ იმ ყველაფრის, ყველაფრის გარანტიაა რისკენაც ვისწრაფვით?

    რა მასწავლა “ქალწულმა” ბრენსონმა

    wpid-XSiSs8av83k.jpg

    დღეს შესანიშნავი დღე გამითენდა – გავეცანი რიჩარდ ბრენსონის წიგნს ”screw, do it”!
    გირჩევთ თავადაც გაეცნოთ, მე კი საკუთარ შთაბეჭდილებებს გაგიზიარებთ.

    ბრენსონი უდიდესი იმპერიის – ვირჯინ ეარლაინსის, ხმის ჩამწერი სტუდიის ვირჯინ რექორდსის, რკინიგზის ვირჯინ ლედის და ა.შ. დამფუძნებელ- მმართველია. ბიზნესში გამოუცდელმა თავის კომპანიას “ვირჯინ” უწოდა, დღეს კი საკუთარი რეალითი შოუ აქვს, კუნძულიც და სავსე ცხოვრებით ცხოვრობს. თუმცა, ეს რა მოსატანია, როცა მისი პირადი მაგალითით და აზროვნების წესით შეიძლება ჩვენც ბევრი ვისწავლოთ.

    ესაა ადამიანი, რომელმაც 5 წლის ასაკში ისწავლა ცურვა, რომ დეიდასთვის 10 შილინგი მოეგო, 16 წლის ასაკში მიატოვა სკოლა, რომ ჟურნალი გამოეცა, შემდეგ მუსიკალური მაღაზიები გახსნა, მერე ხმის ჩამწერ სტუდიებზე გადავიდა და ა.შ.
    ბავშვობაში საშობაო ნაძვის ხეების გახარებაც სცადა, რეკორდიც დაუმყარებია და ერთხელ დააპატიმრეს კიდევაც. ნამდვილი ბუნტისთავია, და მის რეალით შოუსაც ასე ქვია -ბუნტისთავი მილიონერი.

    მე კი უმთავრესს გაგიზიარებთ, იმ გაკვეთილებს, რომლებიც საკუთარ ოთახში მივიღე.

    1. არასოდეს გაეტიროთ წარსულს. განვლილს ვეღარაფერი შეცვლის, წარსულზე ფიქრი და სინანული კი მხოლოდ რამდენიმე მოვლენაზე მიგვაჯაჭვებს. რიჩარდიც, წესით, იმ იახტას უნდა მისტიროდეს, რომელიც საკუთარი დაჟინების გამო დაკარგული ეგონა – ეს ხომ მან სთხოვა მენავეს შტორმის მიუხედავად გაეცურა. იახტა დაიკარგა, სანამ რიჩარდი და მისი ცოლი სანაპიროსკენ მიცურავდნენ დახმარების სათხოვნელად. მოგვიანებით რიჩარდმა გააანალიზა, რომ გემის გაუმართაობა მისი ბრალი არ იყო, ყველაფერი გააკეთა რაც შეეძლო და არც ბევრი უდარდია. წლების შემდეგ კი შეიტყო, რომ მთელი ეკიპაჟი თავს მშვენივრად გრძნობდა. კიდევ კარგი წლები ვაებასა და ”გაუჩინარებული” იახტის უშედეგო ძიებაში არ გაატარა. გემმა თავს მშვენივრად უშველა, სანამ ჩვენი წყვილი აბობოქრებულ ტალღებს მკერდით მიაპობდა.

    2. მთავარია მივიღოთ სიამოვნება იმისგან, რასაც ვაკეთებთ!
    რიჩარდი მთელი სულითა და გულითაა ჩართული იმაში, რასაც ხელს კიდებს და კარგად ერთობა კიდევაც. ამიტომაც არ აპირებს სიბერის გატარებას წყნარად, მამაპაპისეულ მამულში. 
    Continue reading “რა მასწავლა “ქალწულმა” ბრენსონმა”

    სიმდიდრე და ბიზნესი

    Image

    მარკ ტვენს აქვს იდეალური სიტყვები: “ყველაფერი საინტერესოა სანამ მოვალეობად იქცევაო” (დაახლოებით ასე თქვა.იხ. ტომ სოიერის თავგადასავალი 🙂 )

    რომ ჩავაბარე საერთაშორისო ურთიერთობებზე, მეგონა ყველაზე საინტერესო პროფესია მეპყრა ხელთ და ყველაზე მაგარი ტიპი ვიყავი. სულო ცოდვილო, ახლა ყველაფერი პოლიტიკაზე გაცილებით საინტერესოდ მეჩვენება. ასეცაა ალბათ 🙂

    ჩემი სერიოზული გატაცებების სიას კი “შორეული” ფინანსები და ბიზნესი შეემატა.

    ჩვენს საგანმანათლებლო სისტემაში ყველა საგანი ორ დიდ და ურთიერთგამომრიცხავ დარგად იყოფა: ან “ჰუმანიტარი” ხარ, ან “ტექნიკური”. ამ ორი აბსურდული და ფესვგადგმული სიტყვის მნიშვნელობა დღემდე არ მესმის. მიუხედავად იმისა, რომ მათემატიკა ყოველთვის მშვენივრად მესმოდა, მაინც ყოველთვის სჯა-ბაასი და ქართული ლიტერატურა მერჩია, ამიტომ “ჰუმანიტართა” რაზმში ჩავეწერე და თავი სოც. პოლ. ფაკულტეტზე ვდურთე და არა ბიზნეს-ფინანსებზე 🙂

    ახლა ვაცნობიერებ, რომ ეკონომიკა ყველაზე მნიშვნელოვანი და აუცილებელი სფეროა და თუ გინდა იცხოვრო, არც მეტი, არც ნაკლები, შენი ბიზნეს-უნარები უნდა განავითარო. სულაც ინგლისურის მასწავლებელი ან ექთანი იყო.

    ამ ბოლო დროს რაღაც დოზით ბიზნეს ლიტერატურას გავეცანი, მილიონ რამეზე დავფიქრდი და მინდა რაღაცეები თქვენც შემოგაფრქვიოთ. Continue reading “სიმდიდრე და ბიზნესი”

    ვეძებ… კარიერისტებს!

    Image

    სანამ ამ პოსტის წერას შევუდგებოდი, ჯერ იგივე სათაური “დავგუგლე” და ვეცადე გამერკვია რა მნიშვნელობით გამოიყენება ჩვენში სიტყვა “კარიერისტი”. რამდენჯერმე იყო ნახსენები, ისიც  “ფულისტთან” ერთად და მკვეთრად უარყოფით კონტექსტში. არადა ასე არაა! კარიერისტობა არ გულისხმობს საზიზღრობასა და “უმწეოთა ჩაგრავს”. უნრალოდ, ესაა ადამიანი, რომელსაც უნდა ბევრს მიაღწიოს კარიერაში და შეიქმნას საკუთარი სახელი და გვარი!

    მე კარიერისტი ვარ, ფულისტიც, და ამაში ცუდს ვერაფერს ვხედავ. მეტიც, ვეძებ ასეთივე ადამიანებს. მეტადრე იმიტომ, რომ თავს ბოლო დროს განსაკუთრებით მარტოსულად ვგრძნობ. აბა ვის შემიძლია შევუტრიალდე და მივახალო თუ რა იდეა მომივიდა თავში, რისი გაკეთება შეიძლება, ვინმესთან ერთად დავჯდე და აინტერესებდეს თუ რა პროგრამა ვიპოვე, ან რა მინდა… მდა…

    Image

    ალბათ ჯერ კიდევ მტკიცედ სდგას საზოგადოებაში სოციალიზმის ფესვები, და ფიქრი ფულის შოვნის ხერხებსა და კარიერაზე ძალიან უცხო ხილია. სამწუხაროდ არავის ვიცნობ ჩემსავით ტვინის მთელი ფუნქციონირებადი ნაწილი მომავალი გეგმებით ჰქონდეს დაკავებული, იჯდეს და ფიქრობდეს თუ რა გზები გამონახოს, როგორ გადადგას წინ ნაბიჯები და ა.შ. ყველა ლაპარაკობს სხვებზე, ბიჭებსა და გოგოებზე, ტანსაცმელზე, ლექტორებზე, უნივერსიტეტზე, დავალებებზე, (კარიერა არ შემოიფარგლება კარგად სწავლით და არც ეს ბოლო ნიშნავს კარიერას!) დასვენებაზე, ოჯახებზე, გრიალსა და დათრობისა და “პახმელიის” ას ხერხზე… მე კი ბიზნეს იდეებით ვარ შეპყრობილი და სულ არ მაინტერესებს არავის ფეისბუქ პროფილი. არც არავისი დამითვალიერებია. Continue reading “ვეძებ… კარიერისტებს!”

    ჩემი Impress იები

    Image

    5 იანვარი.

    გაოცდები იმდენად ერთფეროვანი და არაფრისმომცემი, მართლაც, მომაკვდინებელია ის დღე, როცა ახალს არაფერს ქმნი. არც ფრაზას აქვს მნიშვნელობა, და ცხოვრებაც ისეთი შორეული ჩანს, როცა რეალურად ცხოვრება ამ წამის გ ა ნ მ ა ვ ლ ო ბ ა შ ი მიმდინარეობს. ასეთი დღეები უბრალოდ რეაქციებს და პროცესებს ანელებს შენში. თუნდაც 0.00001 % ით. და გკლავს.

    გადავწყვიტე, ბლოგზე გამოვფინო ის სახეები და შთაბეჭდილებები, რომლებსაც ყოველ დღე აღვრიცხავ.

    შთაბეჭდილებები. ნაწილი 1

    22 ნოემბერი.  და თემა გენდერზე. ჩემთვის ძალიან გაცვეთილი, ამრეზამდე მისული თემა. გენდერს რომ ვიგებ მინდა მაგრად დავიჯღანო ხოლმე.

    რაც ყველაზე მთავარია, ჯგუფელი მამრი მიყვებოდა როგორ გაასაზიზღრა თავის თემაში გოგოები, როგორი სუსტები და სულელები არიან, თან, საყვარლები, და რა ადვილად შეუძლია ნებისმიერ ბიჭს 2იოდე კომპლიმენტის წყალობით გაალღვოს ნებისმიერი “რკენეს ლედე”. რამდენიმ მაგალითიც მოიყვანა პირადი გამოცდილებიდან.

    მივხვდი, როგორი სამკურნალოა კაცობრიობა.

    მოდით, რა, გოგოებო, გამოვიდეთ “კატისებრთა ოჯახიდან”!!! ბიჭს ისე უნდა ვუყურებდეთ, როგორც კაცი უყურებს „მაგარ ნაშას“, ისიც იმ შემთხვევაში, თუ ბიჭზე გადავირიეთ ისეთი მაგარია.  Continue reading “ჩემი Impress იები”