ბულგარეთი და ჩემი ამბები

გამარჯობა მეგობრებო!

როგორც ყოველთვის, ჩემს ტვინში ერთი ალიაქოთია, მიუხედავად იმისა, რომ სულ მაგის ლაგებაში ვარ. ჰოდა, შემდეგი პოსტი ტვინზე იქნება. მაგრამ სანამ მაგის წერას შევუდგებოდე, ტრადიციისამებრ, ჯერ მსოფლიოსა და ჩემს ცხოვრებაში მიმდინარე მოვლენებს გადმოგილაგებთ.

CAM01260

1. ბულგარეთში ვარ, ბლაგოევგრადში. ეს მეორე აღმოსავლეთ ევროპული ქვეყანაა, რომელშიც ვყოფილვარ და, მიუხედავად იმისა, რომ ჩემს იავარქმნილ საქართველოს კრიტიკას არ ვაკლებ, ვიტყვი, რომ ორივეს საქართველო ჯობია (მირჩევნია არა, ჯობია). არა ყველა კრიტერიუმით, რა თქმა უნდა, მაგრამ…

აი, (მხოლოდ ჩემი სუბიექტური აზრით), ჩვენი ახალგაზრდობა უფრო განვითარებული და აქტიურია, ვიდრე ბულგარეთის, და, გემოვნების ამბავშიც ვჯობნით. ეს უკიდურესად ინდივიდუალურია, მაგრამ, რავიცი… არასოდეს მომეწონება ბულგარული მუსიკა (თურქულ მუსიკას გავს და უსაზღვროდ პოპულარულია), არც თვლებით და ბეწვეულით გაწყობილი ტანსაცმელი…

სხვა რა მოგახსენოთ…

ბუნება საკმაოდ სასიამოვნოა, წარა-მარა საქართველოს მახსენებს ხოლმე, სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობაც ჩვენნაირად “წარმატებულია”… ქუჩის ბავშვები, დასუფთავების სამსახუროის მოსვლამდე ნაგვის ამოქექვა, ქუჩის ცხოველები და მათხოვრები ბულგარეთსაც არ აკლია.

მოკლედ, დაახლოებით იგივე საქართველოა, ოღონდ შავი ზღვის მეორე მხარეს.

ღირსშესანიშნაობები არ აკლია, რამდენადაც ვიცი, მაგრამ ჯერ სოფიას გარდა სხვა ქალაქი არ მინახავს. სოფია რომი ნამდვილად არ არის, მაგრამ მშვენიერი, მშვიდი და მოკირწყლული ცენტრი აქვს ეკლესიებით და კაფეებით.

სხვა პოსტებში მეტს მოგიყვებით ბულგარეთის შესახებ. ეხლა დღის მთავარ თემაზე გადასვლა მეჩქარება.

2. ბულგარეთში რას ვაკეთებ და, EVS ის მოხალისე ვარ და ამ გამოცდილებასაც აუცილებლად დეტალურად გაგიზიარებთ.

ჩემს მოღვაწეობას თვალი შეგიძლიათ ამ ბლოგზე მიადევნოთ, რომელსაც აჟამად მე ვხელმძღვანელობ 🙂

3. ახალ შარში ვარ, რომელსაც 22 აპრილს ტესტ დაფის Test DaF (როგორც “ტოიფელი” ინგლისურისთვის) გამოცდა ქვია. უკვე დავრეგისტრირდი, ამიტომ, სხვა რაღა დამრჩენია, დღეში 5-6 საათი მეცადინეობის და გერმანულ ენაში “გადაცხოვრების” გარდა, რომ ჩემი ბ1-ბ2 გერმანული ბ2-ც1 ად ვაქციო. ეს იმას ნიშნავს, რომ ამ 1 თვეში 2 წიგნი უნდა გავიარო, სულ გერმანულს ვუსმინო, ვთარგმნო, ვწერო, ვილაპარაკო და ვიკითხო.

სწორად ვიქცევი. არ შეიძლება ჩემსავით ენის 3 წლის განმავლობაში სწავლა. (1,5 წელი მასწავლებელთან ვიარე, მერე დროის გამო შევეშვი და არც დამოუკიდებლად მომიკლავს თავი, მერე დამოუკიდებლად აღვიდგინე, მაგრამ სისტემატურად არ მიმეცადინია, 3 დღე-1 კვირა ვიმეცადინებდი, 1-2 თვე არა და ა.შ.)

შედეგი კი ისაა, რომ ყველა სიტყვა საშინლად “მეცნობა” რომ ვუყურებ, მაგრამ არ მახსოვს. ლექსიკონში ჩავიხედევი და ვოხრავ: “აააა, ხო, ხო…. გამახსენდა”.

1 თვეში პასივიდან აქტივში უნდა გადმოვტუმბო გერმანული და გამოცდაზე სულ 4ები და 5 ები ავიღო. არ მაინტერესებს, 130 ევროს მიმცემი მეორედ არ ვარ!

მორალი: ენას სჭირდება ძალიან სწრაფად “გადავლა”, უცებ მიხტომა, ტვინის იმ ენაზე მომართვა (ეხლაც, ქართულად არ უნდა ვწერდე წესით)… ბევრი კითხვა, ლაპარაკი, “ზუთხვა”, ტესტების კეთება, წერა და მერე სწრაფადვე სერთიფიკატის აღება. მერე კი, ყოველ დღე (ეს ყველა ენის აუცილებელი მოთხოვნაა), იმ ენაზე რამის გაკეთება (მაგალითად, 1 სტატიის წაკითხვა ან რამე) და ა.შ.

ეხლა კი მეორე პოსტის წერას შევუდგები, სანამ მუზა გადამივლის.

თუმცა, კიდევ ბევრი რამის დაწერა შეიძლებოდა შესავლის სახით…

bremerhaven

Advertisements

3 thoughts on “ბულგარეთი და ჩემი ამბები

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s